weekend

Zo!


Das weer lang geleden!
Donderdagochtend ben ik vol goede moed de bieb ingegaan, en heb ik een poging gewaagd wat werk te verrichten. Maar, het gaat allemaal erg moeizaam. Soms is het frustrerend om te zien dat mensen al aan het schrijvenz ijn, terwijl ik nog druk aan het zoeken ben. En nee, dat is geen luiheid van mijn kant, maar ik heb een onmogelijke kunstenaar toegewezen gekregen. Rond een uur of twee ging ik downhill, naar het station, om daar de trein naar Pisa te nemen. Joor zou immers rond kwart voor 5 landen. En jawel, om 16.47 verscheen de tekst 'landed' op de beeldschermen. Niet lang daarna kwam Joor de douane door. Op wat turbulentie na had ze een goede vlucht gehad.
Helaas hadden we de trein net gemist, dus moesten we 3 kwartier wachten. We hebben lekker buiten gezeten, want het was binnen loeiheet. Eenmaal in La città Firenze gearriveerd zijn we bij Palle d' Oro pasta gaan eten. Smaakte heerlijk. Daarna zijn we naar de Ponte Vecchio gelopen, want daar zou ons hotel vlakbij zijn. Zou ja, want het bleek nog beste en eindje verderop. Op zich prima hoor, maar we hadden een groot deel dus voor niets afgelegd. Maar, het mocht de pret niet drukken. We moesten overigens wel tot 3x toe de weg vragen. Ik dacht namelijk dat we verkeerd liepen, maar we bleken heel goed te lopen :)
Ik het hotel werden we verwelkomd door een Fabio met lang haar en een kluizenaarsbaard. We kregen kamer nummer 1. We zijn op bed geploft en hebben, ondanks de herrie buiten, prima geslapen.

Vrijdag was het weer vroeg dag. Om een uur of 9 gingen we naar het ontbijt, wat bestond uit een erg zoete, warme croissant, kopje thee, glaasje jus, en zoutloos brood. Maar, Tot Joors grote vreugde: nutella! Na deze maaltijd gingen we naar het Uffizi, alwaar wij de nodige meesterwerken bewonderden. Er was een leuke tentoonstelling over Leonardo DaVinci, waarbij ze uitvindingen van hem hadden nagemaakt en hadden verklaard. Erg interessant! Boven kwamen we Hanneke nog tegen, en in de bookshop Rubiana (die hier ook werk doet, maar niet van de UU is). Rond een uur of 12 hadden we het wel gezien en vertrokken we richting San Lorenzo voor een lunch. Onderweg kwamen we langs de Dom, die we van binnen gingen bekijken, en het Battistero (Baptisterium). Ook dat moet je gezien hebben als je in Florence ben egweest, dus wij gingen braaf naar binnen. Het plafond is daar bezet met onwijs mooie mozaieken van onder andere het laatste oordeel. Aangezien er veel bladgoud in verwerkt is, schittert het van alle kanten. Toen écht lunchen....
Op weg naar deze lunch sprong Maaike nog op m'n rug (ja, ik schrok heeeeel erg). We kochten een stuk pizza en gingen dat op een bloembak lekker zitten opsmikkelen. Daar kwam Hannet overigens ook nog voorbijgewandeld met dr moeder. Hierna hebben we wat geshopt op de Lorenzo-markt. Toen wilden we, via de supermarkt, naar de San Miniato en het instituut gaan. Dus wij stapten op de bus en stapten bij de supermarkt weer uit. Wat nodige dingetjes aangeschaft, en hop, weer naar de halte. Alwaar dus voor meer dan een half uur geen bus kwam. Een Italiaan, die ook met de bus wilde, kon ons vertellen dat er geen bussen meer reden. Ok... Fijn... Nouja, lopen dan maar he. Maar welw eer terug naar de stad. Toen waren we zo moe dat we even in het hotel gingen chillen. Om half 8 hadden we met Nora, Froukje en haar ouders, die ook op visite waren, afgesproken om wat te gaan eten samen. Het werd een klein Italiaans (goh) tentje in de buurt van de Santo Spirito. Was heel gezellig en heel lekker. We waren uitgebreid aan het tafelen, en ondertussen groeide de rij in de zaak steeds meer. Er stonden zo 10 tot 15 mensen binnen en buiten (!) te wachten tot ze naar binnen konden om te eten. Wij aten rustig door, want we waren nog niet klaar. En ze bleven maar gedwee wachten. Het was een zeer geslaagde avond.

Zaterdagochtend begonnen we bij museo San Marco. Dit is een oud klooster waar je fresco's van onder andere Fra Angelico kunt bekijken. Deze bevinden zich voor een groot deel ins tudiecellen van de monniken die er leefden. Heel leuk om te zien. Verder zijn er ook oude manuscripten te bewonderen, relieken van Savonarola, de 'ketter' die op Piazza Signoria werd verbrand. Een bijzonder museum. Daarna zijn we weer riching stad gelopen (via de Mac voor een muffin en sanitaire stop). Toen was de Santa Maria Novella aan de beurt, de kerk bij het station (waar het station ookn aar vernoemd is). Buiten was een soort Schotse markt aan de gang, met doedelzakmuziek en al. Klonk erg leuk! Toen we de kerk ingingen, via de kloosteromgang, werd dit mooie geluid helaas overstemd door twee schreeuwende zigeuners. Het leek erop of ze aan het ruzien waren wie waar op de grond zielig mocht lopen doen met de baby. De reeds zittende vrouw leek te winnen. In de kerk loop je meteen tegen het beroemde Trinità fresco van Masaccio aan (dat is, als je niet op tijd stopt om ernaar te kijken). Het hangt heel verloren op een grote lege witte muur, maar ondanks dat is hete en knap staaltje werk. Verder zijn er nog veel meer fresco's te vinden, ook van latere tijden. Op veel van deze fresco's staat geschilderde architectuur, wat een grappig effect geeft als je op de goede plaats ervoor staat. Hier hebben we ook de benen wat rust gegeven. Via wederom een sanitairse stop bij eena ndere Mac zijn we met de bus naar de San Miniato al Monte gegaan, en nu dus echt! Het lukte zowaar. We klommen de laatste trappen voor de kerk op, waar we beloond werden mete en prachtig uitzicht over de stad. In de kerk zelf was het heel donker. Sommige delen waren wel verlicht, wat een nogal mysterieus effect had. En dat voor een kerk die toch al erg mysterieus is! Ik had gehoopt op zingende monniken, maar die waren waarschijnlijk weekend aan het vieren. maar,z elfs zonder zingende monniken was het zeer de moeite waard. We konden nu de reliekschrijn van wat dichterbij gekijken (hier omheen stonden de monniken de vorige keer te zingen, en dus konden we het toen minder goed zien). In dit schrijn zit een glazen raampje, met daarachtere en soort stenen doos met daarop de tekst S.S.Miniatus (en dan nog iets wat ik niet meer weet). Daarin liggen dus hoogdstwaarschijnlijk resten van de heilige Miniatus. Botjes of nagels ofzo. Misschien wat haar. Helaas heb ik niet kunnen achterhalen wat er precies lag. De man in het winkeltje sprak geen Engels, en ik kon hetz elf ook niet herkennen. Wie weet kom ik er nog wel achter. Maar het was dus wel erg bijzonder om dat van dichtbij te kunnen zien. Aangezien het toche en van m'n favoeriete kerken op de wereld is, heb ik maar een boekje gekocht. Goede smoes he :)

Vandaaruit zijn we naar beneden gelopen, naar het insituut. Daar wachtte ons een grote verrassing: er hing namelijke en heuse sint-zak aan het hek! Sint zou komen! nu hebben we hem zelf niet gezien, maar het idee was toch leuk. Ik heb Jorine even een rondleiding gegeven door het huis, en we hebben wat spullen opgehaald die weer naar Olanda kunnen. M'n tweede paar schoenen, wanten, dat soort dingen. Toen namenw e dus bus weer naar benee, om bij de Dom weer uit te stappen. We hadden namelijk van Nora gehoord, die weer van Maaike had gehoord, dat er bij de Santa Croce een kerstmarkt was! Nou, die wilden wij wel even zien! Ik was iets te ver doorgelopen... maar, uiteindelijk belandden we dan toch op de kerstmarkt. Het zag er reuze gezellig uit. Het bleek een soort internationaal-georienteerde markt. Er was namelijk bratwurst mit sauerkraut te koop, Noorse truien, Crepes, en ook Hollandse kaas, bij de Dutch Cheeseman. Daar wilde ik wel even koekeloeren. Ik zag al snel dat het best prijzig was, maar, kijken kan nooit kwaad. De ladies achter de balie bleken voor een groot deel Nederlands. Nou, zei ze, als je nou zegt welke je lekker vind, dan maak ik er een Nederlands prijsje van. Dus ik kocht twee stukjes kaas voor 5 euro, in plaats van 7,80! Netjes, zou ik zeggen. Oja, ze vroeg of ik Italiaans sprak. Nou, niet echt dus. Maar, als ik nou iemand kende die dat wel sprak, en wilde helpen in de weekenden, dan moest ik diegene even naar de kaasboer doorsturen! Ze zochten namelijk noge en hulp in het weekend. Dus die boodschap heb ik maar doorgegeven. Na deze markt gingen we weer naar de Mac voor een eenvoudige, snelle doch voedzame maaltijd. We wilden namelijk 's avonds ook nog even door de stad banjeren. Het was zo vreselijk druk trouwens! Niet normaal. Maar, wel heel gezellig! Overal hing mooie kerstversiering. We hebben nog in wat winkeltjes gekeken, en zijn toen maar naar het hotel gegaan. Nog even via een soort chocolade markt gelopen... Er was een chocofontein, chocofruit, je kan het zo gek niet bedenken. Maar duur! Dus we hebben het maar daar gelaten. Al was de verleiding groot....

's Avonds hebben we het hotel betaald en hebbenw e de koffers gereorganiseerd. Ik meost allemaal sint snoep meenemen anar boven, en Joor wat spullies van mij mee naar Olanda. Toen vroeg naar bed wantd e wekker zou al weer rond 6 uur gaan. We moesten om 8.05 de trein.
Dat was dus vanmorgen. Vroeg! Maar, eenmaal wakker ging het wel. Op het station bleek dat er veel treinen uitvielen door een staking van de Italiaanse railwayservice. We waren ietwat bevreesd dat dat ook voor onze terin zou gaan gelden, maar dat bleek gelukkig niet het geval. Dus we konden, bepakt met muffin en jus van de mac, rustig op weg naar Pisa Aeroporto. De jus stond op het plankje, en je raadt het al, we zijn we eerst bocht nog niet door en mijn jus kukelt ervanaf. Op de grond. Sip! Dus mijn sap was snel op, zeg maar. Zo goed en kwaad als maar kon heb ik het met een servetje opgeruimd. Hielp niet echt veel kan ik je zeggen. Dus toen zijn we maar op het bankje aan de andere kant gaan zitten. Helaas kwam het sap al snel onze kant op gestroomd, en dus zijn we maar een paar bankjes naar voren geschoven. Toen kwamen we in Pisa Centrale. De trein reed niet verder dan daar, vanwege die staking. Gelukkig was het vanaf daar maar 5 minuten met de bus. Scheelde weer. Toen hebbenw e wat gegeten op t Aeroporto, en even geinformeerd hoe ik weer ik Firenze zou moeten komen. Met de bus alleen. Ok, ook goed. Dus ik heb maare en kaartje gekocht. Om 12 uur zou de volgende gaan. Om 11 uur ging Joor door de douane, en heb ik dus een uur op de bus gewacht. Al wachtend zag ik Roel nog langslopen, die zijn vriendin naar het vliegveld kwam brengen. Zij wilden dus met de trein gaan maar moesten op het laatste moment met de bus. Zaten behoorlijk in de stress, maar het is gelukt. Dus ik ben met Roel en Karlijn, die haar vriend uit ging zwaaien, weer naar Firenze gegaan.

En nu ben ik weer hier, weer thuis. Het was wel maf om ineens met Jorine hier te banjeren, maar wel onwijs gezellig! Het was een vermoeiend, maar wel heel erg leuk weekend. Ik ga nu dan denk ik ook maar even op bed liggen en een dvdtje kijken ofzo. Misschien wat Hollandse kaas snoepen. Vanavond gaan we waarschijnlijk uit eten. Een ander deel vand e groep widle pizza's bestellen. Bij welk deel van de groep ik me aan zal sluiten weet ik nog niet. U hoort nog van mij :)

Ciao, lies