Sneeuwschoenen uit, gympies aan!

Eindelijk schijnt ook hier in Oslo de zon! Na weken en weken bewolkt, grijs weer is eindelijk de zon gaan schijnen. Koud is het nog steeds, maar met een zonnetje wordt het toch een stuk gezelliger.
Afgelopenw eekend zijn we naar Lillehammer geweest. We hadden een auto gehuurd die Jan vrijdag opgehaald had. Toen snell alles ingeladen en hup, met honger en al de weg op, op naar Lillehammer. Onderweg voor Noorse begrippen veel file gehad (kwartiertje vertraging). Ook nog op de ring Oslo stevig verkeerd gereden. We zaten niet op te letten. Nou ja, we letten wel op, maar niet op de borden. We vroegen ons af of het gebouw waar we langsreden nou het gebouw was dat we altijd uit het raam zien. En ja, dan ga je fout. Lekker handig, want in Oslo heb je rond de stad allerlei tolpoortjes staan. En ja, laten wij nou net daar verkeerd zijn gereden. Na een pitstop met een lekker broodje en Solo gingen we verder, voor een kopje koffie bij Espa (iets voor Hamar). Niet ’s werelds grootste plaats, maar het was er extreeeem druk. Schijnt dat daar de lekkerste bollen (zoet broodje met rozijnen, chocola of niets) te koop zijn, de Espa-boller. Vond Jan wel fijn, want die houdt wel van bollen. Ik vind het meer een iets te zoete deegbal die erg zwaar op de maag ligt. Maar de koffie was wel lekker :)
En toen verder naar Lillehammer, waar we rond 7 uur aankwamen. We hebben in hetzelfde huis geslapen als waar ik eerder was. We werden weer erg gastvrij ontvangen, en het was er weer erg gezellig. Na onze spullen geloosd te hebben zijn we naar het winkelcentrum gegaan, waar Jan een nieuw paar ski’s en schoenen op de kop heeft getikt. Mooie blauwe, verder heb ik er nog steeds weinig verstand van.
De dag erna was de eerste halte ook het winkelcentrum, want stelletje sufferds dat we zijn waren we zonnebrillen en zonnebrandolie vergeten. En dat is nodig boven op de berg. En toen zijn we naar Nordseter gereden. De berg op bij Hafjell en dan kon je bij Nordseter. We waren niet de enigen, maar gelukkig was het niet erg druk. Het was er zo prachtig mooi! Strak blauwe lucht, spierwitte sneeuw, koud en een zonnetje, perfect! Het was voor het eerst dat ik zo hoog op de berg was in de winter. Echt, geweldig. En toen de ski’s gewaxt en vertrokken. We hebben zo’n12 km geskied den kik, langs Reinsvannet, een groot meer daar. Halverwege hebben een eet- en wc-pauze gehouden. Gelukkig was er een primitief wc(beerput)huisje… We waren iets van de geprepareerde loype afgeweken om te eten. Niet geprepareerd betekent rulle sneeuw. Ik wist dat je daar diep in weg kan zakken. En ja hoor, het gebeurde weer. Na het eten wilde ik opstaan om naar de wc te gaan en dit keer zakte ik tot mijn navel (!!) weg. En niets om me mee op te drukken of wat dan ook. Nou ja, om een lang en koud verhaal kort te maken: na een hoop sneeuw in mijn broek, trui en nek stond ik weer op ski’s. Het was echt heerlijk om te skiën daar boven. We vermoeiend. ’s avonds hebben we lekker gepofte aardappel gegeten bij Egon, en ’s avonds wat tv gekeken in ons kamertje. Op zondag wilden we weer gaan skiën, dir keer bij Sjusjøen (Sjoesjoen zoals mijn vader het noemde, in plaats van sjuu-sjeu-un). Het weer zag er in eerste instantie goed uit. We wilden een 2 kilometer lange route volgen om te beginnen, maar deze begon in rulle sneeuw. Je raadt het al… ik lag zo hard in een deuk dat ik geen spierkracht meer had om overeind te komen. Ik kwam welw eer overeind, maar intussen was het weer omgeslagen: het mistig, koud en winderig. Niet al te lekker, dus besloten we weg te gaan en weer lekker naar huis te gaan. Onderweg nog even geluncht bij de benzinepomp met de Espa-boller. Nadatw e zlle zooi thuis hadden afgeleverd gingen we via een tankstation naar de garage. Maar de pomp die we ingedachten hadden zat er niet meer, dus moesten we in Oslo binnenstad op zoek naar een andere. En zo veel zijn er niet. Ik herinnerde me dat er een bij Majorstua zat. Dus wij daarheen. om de pomp in te komen (deze lag aan de linker kant van de weg) moesten we eerst erlangs rijden, over de rotonde en dan terugkeren. En ja hoor, precies op die rotonde stond zo’n fijn tolpoortje!!! Weer 25 nok verspeeld! Zo’n stom systeem!! Maargoed… de auto teruggebracht, en lekker naar huis gelopen.
Verder ben ik op mijn stage druk bezig met het boek. Dat is op zich leuk, stukken schrijven voor het boek, maar 5 dagen in de week in mn up in een kantoortje zitten… nee, das mijn ding niet. Maargoed, tis maar voor 3 maandjes, en t werk is gelukkig wel oke. Ik heb nu net een tekst geschreven over de geschiedenis van het gebouw, en over de opgraving van het Osebergschip. Leuk om daar wat meer over uit te zoeken. Had vandaag een gesprek met mijn begeleider, en hij zei: ’wat goed dat je zo systematisch werkt’. Muhahah, ik, en systematisch werken?!?! Ben er maar niet op in gegaan, maar haha, als ik ergens slecht in ben… :)
Vandaag las ik een artikel in het kantinekamertje hier. Kennelijk is er een medium op bezoek geweest hier in het museum. Deze is door het museum gelopen en heeft het een en ander ’gevoeld’. Wat blijkt, het Osebergschip zit vol met dronken, lallende vikingen die een ’begrafenisbiertje’ houden (vikingschepen werden gebruikt om belangrijke vikingen in te begraven). De rest van het museum was vrij rustig maar vooral in het Osebergschip was het een drukte van belang, een groot feest. Deze party-vikingen zijn met het schip mee begraven, mee opgegraven en meeverhuisd naar het museum verhuisd. Nou ja, geloof wat je wil haha, maar het is maar een raar idee dat er boven mijn hoofd nu honderden vikingen aan het feesten zijn haha. Dus het zijn niet alleen maar brute rovers en moordenaars, het zijn gezellige feestbeesten :) Weet niet of dit verhaal nog ergens gepubliceerd wordt, zo ja, dan laat ik het je weten.
Nou, de dag zit er weer bijna op, lekker weekend. Ook van het weekend is het lekker weer, dus ik ga maar eens lekker langs de haven banjeren een en ijsje eten. Nu nog eventjes werken en dan lekker naar huis en couscous maken. Hmmm…

Doeipoei!

http://picasaweb.google.nl/LiesbethinOslo/Lilihammer#