Pasen en lente

Pasen is een groot ding in Noorwegen. Zoals vrijwel elke Noor ging ook ik met Jan en zijn ouders de bergen in om te skiën. Maandag vertrokken we om een uurtje of 8 met een hoop warme kleding, boeken en camera’s naar Vang in Valdres, zo’n 4 uur rijden hier vandaan. Rond lunchtijd waren we in Fagernes, waar we nog wat laatste ski-attributen hebben gekocht (trui voor Jan, gamasjer voor mij, van die lappen voor om je schoenen om te verkomen dat je voeten nat worden, geen idee hoe die dingen in het Nederlands heten). Daarna hebben we heerlijk gelunched in een hotell in de hoofdstraat, een lekkere hamburger met frites en piffi-kruiden. Njam! Toen een enorme berg boodschappen gedaan bij de Domus: eten voor 4 personen voor 7 dagen. Toen weer terug naar de auto en proberen alles erin te proppen. Jan en ik zaten achterin helemaal ingepakt, maar alles paste erin. Ze zijn het winkelcentrum in Fagernes trouwens aan het verbouwen: een groot zwart blok met wat kleine raampjes. Echt, het lelijkste gebouw wat ik ooit heb gezien, en dat in het pittoreske Fagernes. Een domper. En toen begonnen we aan het laatste stukje naar Vang. Als vanouds zat ik acherin naar elanden te turen, maar zoals vanouds was er maar weinig te zien. Mooie natuur, datw el, maar weinig wild. Rond een uurtje of 3 kwamen we aan bij het huis van de neef van Jan zijn vader, Harald. Hij zou ons met de sneeuwscooter naar het hutje brengen (wegen zijn volgesneeuwd). Zijn zoon had echter het begrip namiddag iets te ruim opgevat en kwam pas om 5 uur terug van een toertje op de sneeuwscooter. En om 5 uur kon Harald ons niet brengen, want hij had een telefooninterview. Zijn vrouw Sissa had de familie namelijk opgegeven voor de Noorse variant van groeten uit de rimboe, een of ander uitwisselingsprogramma met mensen uit de rimboe. Toen dat klaar was gingen we op pad naar de scooter om de berg op te gaan. Die tour met die scooter was echt geweldig. Hij moest best hard rijden om nietw eg te zakken in de sneeuw, dus ik heb een half uur achter op dat ding gezeten, haar in de wind, neus in de kou en echt een omgeving die mooier en mooier werd naarmate we hogerop kwamen. Echt fantastisch. Na een poosje was het hutje (stom woord, ik gebruik vanaf nu hytte ok?) warm en was het eten klaar. Vermoeiende dag, maar het idee dat ik met al die sneeuw daar boven in de bergen was, heerlijk.
Dag twee gingen we op skitoer. Het was even wennen met een ander soort ski’s en ook een ander soort sneeuw, maar uiteindelijk ging het niet slecht. We kwamen langs een hytte van familie van Jan en die gingen ook een stukje mee. Na een tocht van ongeveer 6 km waren we weer thuis. De derde dag waren we naar de winkel geskied, zo’n 5 km verderop, en hebben daar heerlijke pølse met aardappelpuree gegeten. Met pasen zijn Noren erg gek op tradities en traditioneel eten, heb ik gemerkt. In Nederland is pasen nou niet echt dat je zegt een groot ding, maar hier is het bijna meer dan kerst. Er is ook een paasavond bijvoorbeeld…
Vanaf de winkel konden we de hytte van Mari zien, waar in in 2007 in september ben geweest. Toen kende ik Jan nog niet eens, tochw el toevallig dat ze op nagenoeg dezelfde plaats een hytte hebben. Jan en Jarle, zijn vader, ging met een hoog ommetje terug, en zijn moeder en ik gingen min of meer dezelfde weg terug. We hebben een stukje afgesneden over het ijs. Ondanks dat het in januari ook in Nederland weer eens ijsweer was, en je er veilig op kon staan, was ik in eerste instantie toch wat huiverig op dat ijs. Het meer is namelijk érg groot… maar ja, soms ben ik ookw el een sufferd, want het is daar – 30 geweest in de winter, dus er ligt echte en aardig laagje ijs. Maar toch, het dooide wel op dat moment… brr. Aan de anderekant van het water kwamen we uit bij een hytte vanw ederom familie van Jarle. Een groot Bøe-gebied daar :) Deze hytte was van zijn tante, die we de week ervoor ook hadden ontmoet bij Jan zijn stief-oma. Daarna was het nog mara een kort stukje naar huis, maar wel door diepe sneeuw. = vermoeiend!!
Jan had bij dat ommetje stevige blaren opgelopen, dus de dag erna bewaakten wij het fort met een boek een een poging tot wassen… haha. Die avond waren we uitgenodigd bij een familie uit Vang die hier opd e berg een zomerboerderij heeft, die ’s winters als hytte dient. Taco’s! Een welkome afwisseling met dat traditionele Noorse eten (lekker, maar toch). We waren niet de enige, er waren meer mensen uit de omgeving. Het was erg leuk om te horen hoe het leven eruit ziet in een gehucht in Noorwegen. Zo’n gehucht waarvan je je altijd afvroeg hou het zou zijn om er te leven, als je er op vakanties langsreed. Heel anders dan ik gewend ben, maar dat had ik al verwacht. Aangezien het gehucht geen middelbare scholen heeft gaan de kinderen op hun 15e al uit huis, op kamers in Fagernes, een uur verderop (=voor Nederlandse begrippen nog steeds een gehucht). Niet op een internaat of iets dergelijks, echt alleen. Verder waren deze mensen (veelal in Oslo opgegroeid), de stad helemaal ontgroeid. Bij meer dan 1 persoon voor zich in de supermarkt, was het al druk. Verder was het ook interessant om te horen wat je hier als boer meemaakt (zo hoorden we van neef Harald). Raakt er in NL eens een schaapje in de sloot, hier worden ze opgegeten door lynxen. We kregen ook smakelijk verteld te horen hoe dat beest ziche enw eg vrat door het arme schaap en het beestje zo leegvrat. De kadavers blijven liggen voor de boeren… Verder zijn de boeren in de winter druk bezig de hytte-gebieden te onderhouden, door er onder andere met die coole scooters (dat ik dat ooit nog ns zou zeggen) skiløypes te maken. Was een gezellig avondje, en het was erg leuk om zoveel te weten te komen over een zo andere levensstijl dan ik zelf heb. Het lijkt me leuk om eens een jaar in zo’n gehucht door te brengen. Ben benieuwd o fik dat zal overleven… Toenw e naar huis gingen was het al een uurte of 12, en hoe sterk de maan dan ook schijnt: het is donker. Nou ben ik overdag al geen held met heuveltjes afskiën… das ’s nachts niet beter! Dat lampje dat ik op mijn hoofd had gaf net genoeg licht om de voorkant van mijn eigen ski’s te zien, dus dat hielp niet al te veel. Aangeziene r hier en daar ook wat boompjes stonden ben ik toch maar te voet naar beneden gegaan. Stom achteraf, want elke keer tot midden op je bovenbeen in de sneeuw wegzakken, is ook niets…
De laatste dag, zaterdag, was de mooiste. De hele dag zon, een prachtige route, met echt een gruwelijk mooi uitzicht richting de Jotunheimen. Wat is het mooi daar. In dez omer, maar zeker ook in de winter. Hebe en verwoede poging gedaan een kudde rendieren te spotten, maar helaas… Halverwege zouden we eigenlijk keren, omdat de route door het bos (steil nara benee en veel bomen) nou niet echt al te handig leek voor mij. Maar, ik dacht, die uitdaging ga ik wel aan. En het ging goed!! Niet hard nee, mara het was erg grappig om te proberen een weg te banen door het bos. Echt gaaf. Jan zijn avder maakte nog een opmerking dat ik niet eens viel… Jan en ik bleven achter om wat foto’s te schieten. Toen we onze weg vervolgden kwam er een heuveltje. Ja gewoon recht naar benee skiën, zei Jan. Dus ik doe dat en ploep… recht op mijn bakkes met mijn neus in de sneeuw. Wilde met mijn armen de val opvangen, maar die staken dus recht de sneeuw in. Jan hard lachen: ja dat wist ik dat ging gebeuren. Gemeen!! Maar wel grappig haha. ’s Avonds waren we allemaal doodop, door de lange tocht en de zon. Heb zowaar een kleurtje, ondanks mijn factor 20 :D
De dag erna werden we om half 8 opgehaald. Het was zo warm geweest dat we bang waren met scooter en al in de sneeuw te zakken, dus moestenw e vroeg op, zodat de sneeuw nog hard was. En Jan zijn ouders moesten nog helemaal naar Stavanger rijden: 11 uur… Heb half liggen tukken op de terugweg. Het was een vermoeiend maar echt enorm geslaagde paasvakantie.
Bij terugkomst lag mijn pas voor de bysykkel (stadsfiets) in de bus. Een geweldig systeem: voor 10 euro kun je het hele seizoen fietsen lenen op meer dan 100 plekken in de stad. Ben vandaag dus voor een groto deel op de fiets naar t werk gegaan. En vanmiddag lekker stukkie terug fietsen. Heerlijk! ’t Is lekker weer, dus dan wil je wel. Lekker weer is hier 9 graden en een beetje zon, dus geen 25 zoals bij jullie… grrr… De lente is gelukkig wel begonnen hier. Hier end aar komen wat krokusjes de grond uit, en komen er knoppen aan de bomen. Er is een spreekwoord hier dat de lente pas na pasen begint. Tja… laat dus, dit jaar!
En met het zomerseizoen zijn ook de bussen oost-europeanen weer gekomen, dus elke prullenbak is weer versierd met een in lappen geklede man of vrouw met een schmutzig Deli de Luca-bekertje. Daarnaast is er een nieuwe trend, het rondlopen met zo’n bekertje. Heel irritant als je op de bus staat te wachten om half 9, dat er dan zo’n troela een half uur voor je neus staat en maar plies plies blijft zeggen. Ze blijven gewoon doodleuk staan! Echt heel vervelend, het is te hopen dat de gemeente een stuk strenger gaat worden. Oslo doet dan zo haar best eenw ereldstad te worden, da moet je niet zo naief zijn om te denken dat het boeren Noorwegen niet door grove criminaliteit wordt getroffen… Die mensen worden door hun ’bazen’ op vaste plaatsen in de stad gedropt, om daar hun handje op te houden (en ’s avonds slapen ze op de stadscampings, gezellig naast de toeristen), en moeten het geld en andere ’vondsten’ weer inleveren bij hun pooier zou ik haast zeggen. Laatst zag ik een toch wel ietwat grappig tafereel bij Stortorvet, voor Glasmagasinet (soort bijenkorf). Zo’n bedelaar was op dezelfde plaats gaan zitten als waar normaal een straatkrantverkoopster staat. Die twee hadden dus ruzie met elkaar, zonder elkaar te verstaan. Was een komisch gezicht, terwijl het eigenlijk natuurlijk erg zielig is…
In Oslo gebeurt er momenteel veel op museum-gebied. Terwijl men in Nederland ervan uitgaat het het Nationaal Historisch museum uniek en vernieuwend is, staat een dergelijk plan hier al jaren op de kaart. De uitvoering ervan is echter lastig: gaan we de vikingschepen verhuizen of niet? Waar komt dta museum? Naast de oepra in de haven, midden in de stad, of naast de schepen op Bygdøy? Niet alleen het Kulturhistorisk museum heeft grootse plannen, ook het Munch Museum, Nasjonalgalleriet (zeg maar national gallery) enook de bieb hebben grootse verhuisplannen. Munch gaan naar Bjørvika (achter het station zeg maar), samen met de bieb. Nasjonalgalleriet had plannen naar Akerbrygge te gaan, maar tegen dat idee zijn nu vele protesten gekomen. Ben het erg eens met de protesten. Er lijtk mij weinig aan om een enorm museumpark te hebben aan de haven, en de rest van de stad verder leeg van musea. Lijkt me dodelijk saai voor toeristen en ook niet echt prettig voor de middenstadn in het centrum. Maar Oslo doet meer en meer haar best een wereldstad te worden, en daar horen dit soort plannen kennelijk bij. Ben benieuwd wat het allemaal gaat worden, vind het leuk om dit soort discussies van binnenuit een museum mee te maken.
Op mijn stage ben ik momenteel druk met het schrijven van teksten over de schepen. Leuk om me in te verdiepen, maar vrij saai alleen in mijn kantoortje. Maar lang leve youtube en een headset!
Vanavond komt Jorine op bezoek! Eigenlijk meer vannacht, want het fijne met prijsvechtende vliegmaatschappijen is dat ze op de meest onmogelijke tijde aankomen. Gelukkig woont Jan op loopafstand van het station. Of op fietsafstand, hihi. Al is bergopfietsen op zo’n stadsfietsje toch best zwaar, merkte ik. Pff! Maar heel gezellig dus! In haar tas zit als het goed is lekkere kaas (oud, extra belegen en komijn…), drop en brood. Er is hier ook best wat lekkers te vinden, maar kaas weten ze weinig van. Njam!
Foto’s staan onder påske op mijn site: http://picasaweb.google.nl/liesbethinoslo

p.s. wederom excuses voor de tikfouten…