We love to boogie... on a Tuesday night

Vorige dinsdag had ik mijn tweede college conservering. Daarna moest ik hollen want we hadden voor Legends and Fairytales een excursie naar het Folkemuseum. Was er al 4x geweest, maar nog nooit met rondleiding, dus had er wel zin in. Ik had eerst dus nog college, dus ik zou wat later komen. Een maal in het museum waren ze net aan het lunchen, dus ik hoefde gelukkig niet het hele museum af te zoeken. Na de lunch zei de docent: nou, hier zijn twee tentoonstellingen, over folkart en de sami’s, ga maar bekijken, dan zien we elkaar over een uur hier weer. Tja, en ik had die tentoonstellingen al twee keer gezien, minstens. Beetje jammer dus, zonder rondleiding. Daarna hebben we nog even gepraat over welke identiteit het museum Noorwegen wil geven. Erg interessant, maar daar ben je ook zo over uitgepraat als je het land een beetje kent. Conclusie: zinloos middagje. Maar, die moeten er ook zijn.
Woensdag was het weer wederom prachtig, en ben ik met alex gaan skiën. Ondanks dat hij al jaren ervaring heeft in downhill skiën en snowboarden, had ik het idee dat ik hem redelijk bijkon houden. In twee uur hebben we toch zo’n 5-6 km geskied, dus da’s nog niet zo gek, dacht ik zo. Op de terugweg met de metro heb ik heerlijk genoten van het uitzicht met een zonsondergang.
Donderdag had de Cinemateket (filmhuis) een Contemporary Norway-film. Ze tonen daar gratis Noorse films met Engelse ondertiteling. Dit keer was het Søndags Engler, of The Other Side of Sunday. Een interessante, gekke en humoristische film over een jong meisje dat vrijheid zoekt binnen haar zeer streng christelijke woongemeenschap. Een vrij onbekende film, maar mocht je ‘m ooit ergens tegenkomen, dan moet je ‘m zien.
Vrijdag was mijn studiedag. Ben reuze productief geweest en heb aardig wat gelezen. Mijn vakken zijn best leuk, dus echt een straf is het niet. Maar dat winterse weer is wel een grote afleiding… Maar, studiedag of niet, ’s middags was het wekelijkse koffie en vooral koekjes uurtje, dus daar moest ik toch echt heen.
Zaterdag was er een tour in Stortinget, het parlamentsgebouw. Bij de ingang moesten de tassen, jassen etc door een scanner, zoals op het vliegveld. Daarna werden we een uur lang rondgeleid door het gebouw, en zagen we onder meer de vrgaderruimte, de tweede kamer zou’k maar zeggen. Was leuk om eens te zien en om meer te horen over het Noorse regeringssysteem. Vanuit deze zaal had je ook een prachtig uitzicht op het besneeuwde koninklijke slot. De gids vertelde dat ze kunstgeschiedenis had gestudeerd, dus toen dacht ik PING! Misschien weet zij een leuk bijbaantje voor me. Ze zei dat ze in Stortinget nog wel wat gidsen konden gebruiken. Dus ik gaf haar mijn e-mail adres, en ze beloofde te bemiddelen. Ik zou vast en zeker binnenkort een mailtje van de chef ontvangen. Ben benieuwd! En over baantjes gesproken, bij die excursie in het Folkemuseum zei een Noors meisje dat ze als oproepkracht werkt in een crèche/peuterspeelzaal, als assistent. Je kon je heel eenvoudig via internet aanmelden. En dat heb ik dus ook gedaan. Ben benieuwd of ik nog wat van ze hoor…
In week 6 begonnen mijn danslessen. De eerste, boogie woogie (door Noren heel schattig uitgesproken als buggy wuggy), was in de bibliotheek van Chateau Neuf. Klein zaaltje, eigenlijk te klein. Tot mijn zeer grote verbazing waren er meer jongens dan meisjes! Bij een dansles! De eerste les duurde een uur. Omdat we al een proefles hadden gehad, hebben we dit uur niet veel nieuws geleerd, maar het was heel erg leuk! Toen had ik 1,5 uur pauze tot mijn volgende dansles. Ik dacht, dan ga ik even naar huis, eet ikw at, en ga ikw eer. Maar toen ik in de metro zat bedacht ik me dat ik dat nooit zou halen. Dan dus maar op de campus eten. Was nog lastig, want daar sluiten om 18 uur alle eetgelegenheden. Dus na een pølse van de 7-eleven en een bakje ananas ben ik naar Domus gegaan. De tweede les duurde twee uur en was best anders. Maar ook hier waren meer mannen dan vrouwen! De groep was ook veel groter. Rockstep is best wel anders, dus ik hoop niet dat ik de passen door elkaar ga halen. Om 22 uur was ik klaar, en doodmoe! Dinsdag is echt een vermoeiende dag: college van 10-12, college van 14-16, dansles van 17.30 tot 19.30 en dansles van 20 tot 22. En amper tijd om naar huis te gaan tussendoor. Maargoed, je moet wat he :)
Dat weekend zou ik met een paar mensen naar Blå gaan. Daar aangekomen bleek dat een van hen haar ID was vergeten. En ze doen hier idioot moeilijk over je id, dus na heel veel ouwehoeren kon ze er nog steeds niet in. Nou kwam een Noor op het idee om naar binnen te gaan en van binnenuit de achterdeur te openen. Dat probeerde een meisje dus heel sneaky te doen, maar omdat ze al een half uur buiten hadden staan onderhandelen liep het wel erg in de gaten. Ze werd gepakt, en naar buiten gezet. Dus toen is de rest ook maar naar buiten gegaan. We zijn toen in een andere tent beland, de Mir. Ook best leuk. Heel klein en rustig, maar wel erg gezellig.
Ik ben eerlijk gezegd de volgorde een beetje kwijt van de afgelopen weken… :S.
Anyway, afgelopen weekend hebben we weer een cabintrip gegaan. Ine erste instantie zouden Alex, een vriendin van hem en ik naar een hutje gaan, maar zo langzaamaan gingen steeds meer mensen mee. Omdat het hutje ook half volgeboekt was, zouden we er niet meer in passen, dus hebben we een ander hutje uitgezocht, Fjellvang weer. Dit keer vanaf de andere kant, deels met de auto. We waren uiteindelijk met 6 Duitsers en moi. Er werd dus bestw at Duits gepraat daar, en ik verbaasde me er weer over dat ik echt het grootste gedeelte kan verstaan. Superleuk om je talen zo weer op te halen, al is het duits :P Iets terugzeggen gebeurt in een raar mengsel van Nederlands, Engels, Noors en Duits, maar ook dat gaats teeds beter.
Om 20 uur gingen we pas hier weg, dus we waren best laat daar aangekomen, uiteraard in het donker. De volgende dag was het weer echt prachtig: koud en zonnig. Er bleek daar aardig wat sneeuw te liggen. Ik dacht ik loop even er doorheen… Maar het kwam tot over mijn knieen! En das best moeilijk lopen kan ik je zeggen… zeker als je omvalt is het lastig overeind komen. Na een poos lui zijn zijn er naar huis gegaan, en hebben we daar gezellig gegeten met zn allen. Totdat de stoppen voor de zoveelste keer doorsloegen. Dus we hebben beneden in Theresa’s huis verder gekookt. We hadden nieuwe stoppen maar ook die lsoegen gelijk door, dus we kregen m niet aan de praat. En uiteraard was het weekend dus kon niemand ‘m komen maken….
Ik geloof dat ik de zondag erna extreem lui ben geweest. Moet ook gebeuren soms :) En aangezien het weekend was en de oven nog steeds niet gemaakt is, heb ik mijn hele maal au-bain-marie klaargemaakt. Een uitdaging, maar het is gelukt :)
Maandag had ik weer college over heiligen in IJsland en Noorwegen. Was weer erg interessant, maar mijn docent is zo vreselijk warrig. Niet zozeer onvoorbereid, amar gewoon vreselijk ongestructureerd. Nou heb ik wel vaker van dit soort docenten gehad, maar die spraken nog Nederlands. Dan is er nog een klein beetje chocola van te maken.
Dinsdag was weer druk. Dit keer hadden we 2 uur boogie woogie. Dat was wat handiger in de planning. En behalve dat kom je in 1 uur niet erg veel verder dan herhalen van vorige week. Dus dat was wel fijn. Gevolg was wel dat ik een half uur de tijd heb om wat eten naar binnen te werken en naar de volgende dansles te gaan. Niet alleen, maar met twee Noorse jongens die me (terecht) dwongen om Noors te praten. Dat praten gaat nog wel, maar hun verstaan is best lastig! Ze komen uit Stavanger en Kristiansand, en soms begreep ik dus geen enkel woord van wat ze zeiden. Dacht ik Noors te spreken… Nog veel te leren dus! Bij Rockstep had ik nog een meisje leren kennen dat erg geinteresseerd was in mijn Nederlands. Haar moeder is namelijk Nederlandse. Heel grappig dat een Noors meise over een [oemah] en [oepah] praat :)
Van de week heb ik ook nog een high-tea gehad bij een Frans meisje thuis, in een huiskamer met bijna alleen maar Fransozen. Leuk om mijn Français weer een beetje op te krikken. Bleek toch lastig… Ik had zelf boterkoek gemaakt, die erg in de smaak viel, en verder hadden we erg veel chocola… Hmmm… In dat huis woonde ook een hele grappige Zuid-Koreaanse jongen. Hij was erg geinteresseerd in al onze culturen, en wij uiteraard in die van hem. Hij vroeg of wij ook tegen vrijwel iedereen I Love You zeggen. Uiteraard niet, maar voor hem is dat heel gewoon. Hijw as ook constant bezig allerlei dingen aan iedereen uit te delen: servetjes (opengevouwen en wel), choco, alles… Heel grappig ventje :)
Volgens mij is de lente begonen hier. Sneeuw is er al weken niet gevallen, en de sneeuw die op straat lag is een hele dikke plak extreem glad ijs geworden. Lekker glibberen… maar, wel in de zon! Gisteren zijn we een stukje wezen skiën, over Sognsvann. Uiteindelijk hebben we ook alleen het meer gezien, en zijn we op een ingevroren steiger in de zon gaan zitten, voor een uur ofzo. Heerlijk! Heb op het meer ook even geoefend in de andere ski-techniek, soort van schaatsbeweging zeg maar. Was eerst nog lastig, maar na wat hulp van een Zuid-Koraan bleek het makkelijker dan de loopbeweging.
En nu is nu, en ga ik een dvd terugbrangen in de stad, een nieuwe broek kopen want er is ern 1 stuk, en even bij de haven buurten.
Heb overigens ook nieuwe schoenen gekocht. Niet voor de lol (hoewel…) maar ik had constant natte en koude voeten vanwege de slaps op de grond. Slaps is de zeer toepasselijke naam voor glazige, natte drap op de grond als gevolg van sneeuwval en plus-graden.
Foto’s zal ik vanmiddag laden op mijn picasa website, nu wil ik eerst ontbijten :)



9956