Het sneeuwt dat het giet

En zo zitten we al weer in week 2 van mijn stage. Ik ben nu bezig met een essay over de gids en de mini catalogus die hier in het museum zijn. Daarin zal ik met name kommentaar geven op de boeken zoals ze nu zijn (oud, uit de tijd en achterhaald, voornamelijk). En daarbij doe ik ook wat suggesties voor de nieuwe boeken. Ik heb een hoop gelezen over de opgravingen van de schepen. Daarbij kwamen nog wat archeologiekriebels naar boven (heb een jaar acheologievakken gevolgd in Amsterdam). Erg leuk om te lezen over de eigenlijke opgravingen, de dateringsmethoden, en de manier waarop ze die dingen rond 1900 aanpakten. Iets anders dan nu haha, maar des te interessanter. Mijn essay is nu nagenoeg af, en morgen zal ik het met mijn begeleider bespreken, en kijken wat de volgende stappen zijn. In het Deens dus weer. Die man is moeilijk te verstaan zeg. Behalve dat Deens mompelt hij ook nog eens erg. Fijne combinatie. Op zich is mijn stage tot nu toe redelijk saai. Ik zit eenzaam in een kantoortje (met mooi uitzicht, dat wel) boeken te lezen en teksten te schrijven. Nog niet erg boeiend dus. Tis net studeren… Hopelijk wordt het volgende week als we echt aan de slag gaan, iets spannender. Zo niet, dan heb ik in elk geval uitgevonden dat dit mijn soort baan niet is. Maargoed, altijd leuk om mee te maken nietwaar.
Van het weekend hadden we besloten dat we gingen skiën, maar vrijdag en zaterdag sneeuwde het zo hard dat we dat idee maar niet tot uitvoer gingen brengen. Het was al lastig genoeg om gewoon te lopen buiten, dus we lieten dat skiën maar even voor wat het was. In plaats daarvan zijn we verder gegaan met het opknappen van Jans werkkamer. Wat kastjes opgehangen, gaten geboord en vooral veel gestofzuigd haha. Maar het ziet er nu echt supergaaf uit. Ik zal wel wat foto`s maken binnenkort. Zondag zijn we daar nog wat mee verder gegaan en toen was het droog, dus zijn we wel gaan skiën. Om half 4 gingen we met de metro richting Frognerseteren. Het mooiste ritje dat er is. 25 minuten lang langs de mooiste, met sneeuw bedekte huizen rijden op weg naar het eindpunt. Halverwege werd het erg mistig, en daarna zaten we boven de mist. Stom genoeg waren we het fototoestel vergeten, maar je moet maar geloven dat het schitterend was. Boven aangekomen was ik blij dat de sneeuw anders was dan de vorige keer, veel gladder. We besloten naar Tryvannstua te gaan, en dan weer terug. We dachten dat als we naar Sognsvann zouden gaan, en we zouden het ineens zat zijn, dat we dan de hele rit af moesten maken. Het was al wat later dus we besloten tur-retur naar Tryvannstua te gaan. Maar het ging toch wat vlotter dan verwacht, dus halverwege de toer bedachten we dat we toch maar wél naar Sognsvann zouden skiën. Zo gezegd zo gedaan. Achteraf heb ik spijt. Want halverwege waren we het dus toch zat, en moesten we wel door tot Sognsvann. En dat viel tegen, want het was erg veel omhoog skiën. En daar heb ik nog steeds niet echt kaas van gegeten. We hebben erg geploeterd (niet alleen ik, Jan ook) maar na 3,5 uur waren we dan eindelijk bij Sognsvann. Met een omwegook nog ns! Want we wilden eerst natuurlijk naar Tryvannstua. Onderweg, we waren het al zat, zei Jan: kom, we nemen een shortcut, dan besparen we onszelf eenup en een down. Deze shortcut ging over een meer, in het donker (de restvan de paden was verlicht). Na een paar meter skiën zagenw e dat hetw el erg smal en heel erg donker werd, en met de waarschuwing voor vele elanden in de bossen (ja echt) keerden we toch maar terug. Ik dacht even tussen de bosjes door te skiën. Daar was de sneeuw niet geprepareerd, en ik zakte dus met ski`s en stokken en al meer dane en meter naar benee de sneeuw in. Daar sta je danm tot halverwege je bovenbenen in de sneeuw, met ski´s er nog onder. Ik kon niet afzetten met mijn stokken, want ook die zakten een meter weg. Hoe ik uiteindelijk weer aan wal ben gekomen weet ik niet, maar het leek meer op zwemmen dan op skiën… Ook hier is het spijtig dat de camera thuis lag, want aan Jan zijn gelach te horen zag het er erg vermakelijk uit. We waren echt versleten, dus hebben onszelf getrakteerd op een echt verschrikkelijk veel te dure diepvriespizza van de 7/23. Maar lekker dat ie was…. De nacht erna heb ik amper kunnen slapen van de spierpijn, zo erg was het. Maar ik was wel trots op mezelf, das ook wat waard!
Er ligt nog wel veel sneeuw overal, ook in de stad. Er is dit jaar het meest sneeuw gevallen in 22 jaar! Een goedmakertje, vergeleken met de warme ijswinter van vorig jaar. Op sommige plaatsen in de stad werd er 67 cm gemeten. Best veel. Het geeft ook hier en daar wel problemen. Vele parkeerplaatsen zijn onbruikbaar door de vele hopen sneeuw, en omdat de dooi nu een beetje begonnen lijkt te zijn, zijn de ijspegels groter dan ooit (en dus ook gevaarlijker). Er wordt door gemeentewerkers wel keihard gewerkt om de parkeerplaatsen en voetpaden zoveel mogelijk sneeuwvrij te houden. Ze laden dan vrachtwagens vol met sneeuw en storten die dan leeg op speciale sneeuwplaatsen. Water naar de zee dragen, als je het mij vraagt. Het sneeuw nogs teeds af en toe. Maar soms ook letterlijk! Ik las gisteren namelijk in een krant dat de meeste stortplaatsen inmiddels vol zijn, en dus gooien ze de sneeuw in de zee. (http://www.aftenposten.no/nyheter/oslo/article2942537.ece )Tja…
Gisteren ben ik nog een kopje thee gaan drinken met Mylène. Zij was hier ook vorig jaar. Ze zou eigenlijk dit jaar beginnen aan een restaurateursopleiding in Brussel (ze heeft ook kunstgeschiedenis gedaan), maar daar is ze helaas niet doorheen gekomen. Haar backup plan was Oslo, dus dat is heel gezellig! Theresa, een Duits meisje dat hier vorig jaar ook was, komt 1 maart naar Oslo, ook om hier stage te lopen. Oslo heeft dus niet alleen mij in haar greep!

Noren zijn trouwens wel gezondheidsfanatici… Waar ik me eerder al verbaasde in mijn theewinkeltje over de vraag “ wat is de gezondste thee”, verbaas ik me nu over de matpakker (lunchpakketjes). Iedereens taat een kwartier lang zijn brood te smeren, en ze maken er hele taarten van, met paprika, avocado`s en weet ik het wat. Mijn bammetje jam stak er wat schril bij af. Paprika`s zijn dan ook niet te betalen… Maar het meest verwonderde ik me nog over het gesprek aan tafel over thee. Waarom dinges (weet echt niet hoe ie heet, maar hij maakt houten kopien van allerlei voorwerpen) geen thee dronk. Ja, dat is ongezond. Tja…

Ik ga nu naar huis. Mijn essay is af, dus ik ga via de bieb naar huis. En daar heeeel ongezond doen: lekker thee drinken met vriendlief.
Tot schrijfs!
En Psssst nog bedankt voor de lieve berichtjes. Ik ga van de tijd hier genieten zolang het kan. Stressen kan altijd later nog. Ajuu!