lillehammer

Maandag kwam het schoonmaakbureau onze keuken opschonen. Twee Aziatische mannen zijn van 10-11 tot 17 bezig geweest. Maar het resultaat is er wel naar. Alles blinkt nu en zelfs het raampje van de oven is weer doorzichtig. Jee!

Woensdag vierde mijn naamgenootje haar verjaardag, met nog 2 andere meiden. Was erg gezellig. We hebben een zeer leuk spelletje gespeeld met een totempaal. Klnkt vreemd, was het ook, maar erg leuk. Anneke en Nina gingen van’t weekend naar Lillehammer. Of ik ook mee wilde. Eh, tuurlijk! Dus snel plannen getrokken en hups, tickets geboekt.
Vrijdagavond was ik nog even naar de Uglebo geweest. Was gezellig, maar was er maar een uurtje ivm de trein die zaterdagochtend al om 7.37 zou vertrekken (en de metro dus om 6.45).

Zaterdag werd ik wakker met een beetje keelpijn, maargoed, dat heb je wel vaker. Toen ik probeerde te praten bleek dat echter nogal moeilijk… Mijn stem was helemaal weg. Jammer… Maar zal wel weer vergaan, dacht ik.
Maargoed, om 10 uur waren we in Lillehammer. Eerste bestemming was de Touristinformation. De mand aar vertelde ons dat je bij Nordseter heel mooi kon wandelen. Dat moesten we vooral zaterdag doen, want het weer was prachtig. Toen we naar het busstation gingen bleek echter dat we de bus net hadden gemist. En tja, hij gaat maar 2x per dag, dus zaterdag naar Nordseter ging niet meer. Dus via de boerenmarkt (wafelssss!) en de supermarkt gingen we naar onze overnachtingsplek. Nina (die overigens uit Oostenrijk komt, Anneke uit NL) had een boerderij gevonden waar we konden overnachten. En een boerderij was het! Het was alsof we in een museum waren beland! De gastvrouw Jette leidde ons rond. In de gangen stonden allemaal oude voorwerpen: een slee, paardentuig, kleding, schoentjes…. En toen kwamen onze kamers. Ik kreeg een bedstee, de andere meiden een wit hemelbed. Dit met witte kozijnen, mooi uitzicht, metalen lampjes, houten vloeren…. Echt geweldig! De keuken had een hele grote oude houten tafel, koperen potten en pannen, een rosemaling-klok… de vrouw (en zo bleek later haar man) spraken maar weinig Engels, dus ze waren blij dat wij ook in Noors communiceerden. De boerderij was 250 jaar oud en zij waren de 9e generatie die er woonden. Suttesdal was de oorspronkelijke naam van de familie en dus van de boerderij. Die naam was verdwenen omdat er geen jongens geboren werden, dus nu heet de familie Holm. Op alle bestek staat een H of S naar deze namen. Na alles bewonderd te hebben, gingen we op weg naar het Olympisch Museum. In tegenstelling tot vroeger is het nu in de ijshockeyhal. Na een algemene geschiedenis van de Olympische Spelen, was er per jaar een overzicht met foto’s winnaars etc. Heel erg leuk om te zien, vooral van de laatste jaren. Ik kreeg gelijk zin in de volgende spelen, met name ’s winters.
Op de eerste verdieping was een speciale tentoonstelling van de spelen van 1994 in Lillehammer. Leuk om dat alles weer terug te zien (filmpjes van de fakkel, de opening, de spelers…).
Toen zijn we naast de schansen omhooggelopen. 956 treden…. Bovenin de schans was er een man die ons wist te vertellen dat het openluchtmuseum na openingstijd ook open is, en wel gratis. Dus vanaf de schans liepen we via Mesna rivier(tje) terug naar de stad, en gingen we naar het museum. Na een paar rondjes gingen we onze pizza’s opwarmen in de boerderij. De man des huizes heeft onze pizza staan bakken en snijden, end e oven stond zelfs al aan toen we thuiskwamen (omdat ze wisten dat we pizza’s hadden). Echt heel vriendelijk!! En de pizza was heerlijk na zo’n lange dag.
Na het eten gingen we boven nog the drinken, een potje pesten ent oen ging ik naar bed. 20.30 uur. Ik was doodop… en voelde me beroerd. En ja, die bedstee lokte toch wel haha

Heb heerlijk geslapen, op mijn keel na dan. Die deed de hele nacht erg veel pijn en toen ik zondagochtend goedemorgen wou zeggen, kwam er niets uit. Na een superdeluxe ontbijt (met yoghurt, vers fruit, thee, jus, broodjes, kaas, ham, komkommer, paprika…. ) gingen we op weg naar de bus om naar Nordseter te gaan. Het was een klein busje, en op een of andere manier zijn we gratis meegereisd. Buschauf was zeker jarig ofzo…
Eenmaal boven aangekomen vroegen we aan een stel dat ook uit de bus kwam welke kant we precies op moesten. Ze vroeg waar we vandaan kwamen en ineens ging ze in het Nederlands verder. Wat bleek, ze had een paar jaar in Amsterdam gewoond. Goh toevallig zei ik, ik heb daar Noors gestudeerd. Bij wie, vroeg ze. Dus ik zei de naam van mijn lerares. Nee zeg, kende zij mijn lerares! Zij had haar in de klas gehad als student, toen ze aan het taalinstituut van de uni van Amsterdam werkte. En dat bovenop een willekeurige berg in Noorwegen. De wereld is klein :)

Toen zijn we gaan wandelen. Eerst naar de top van Nevelfjell, en dan rondom een meer weer terug. Het was erg koud en winderig, maar wel heel erg mooi. Bovenin stond een heel klein hutje waar we hebben geluncht. En toen weer naar benee….

De bus ging echter pas om 16.35. En we waren om 14.35 al beneden. Tja, wat te doen. Dus we wilden ergens een kopje thee drinken. Dat bleek dus niet mogelijk! Alles was dicht! Dus toen zijn we in een portiekje gaan zitten met een kaartspel. Voelde me net een zwerver haha, en koud dat het was! Maarja, je moet iets he…
Toen kwam de bus die ons weer naar het station bracht, waar we om 18.30 de bus naar huis namen. En om 22 uur was ik weer thuis. Nog steeds zonder stem. En toen ik vanochtend (maandag) wakker werd was ie nog verder weg. Zal wat worden straks, bij Noors, mondeling…. Hahaha
Maargoed, gelukkig doet het geen pijn. Maar ik klink erg lachwekkend. Maar toch hoop ik dat ie het snel weer doet….
:)

De foto’s:
http://www.flickr.com/photos/9869208@N07/